enkel jij kan richting geven aan jouw leven

 

ISA HEALING®

EEN KRACHTIG INSTRUMENT

Als je enkel JOUW rekening maakt kan je je diepste pijnen healen.

Maak je de rekening van de ander dan verdiep je je pijnen.

 

Hoeveel keren horen we niet (wel dus) de kreten schallen:

- hij/zij erkent me niet

- ik kan niks goeddoen voor hij/zij

- ik geef alles maar het is nooit genoeg

- stank voor dank

.... de lijst is eindeloos en loodzwaar voor de drager ervan.

 

Waarom willen we altijd de ander veranderen? Is het niet gemakkelijker om met onszelf aan de slag te gaan? Onze eigen rekening / balans eens op te maken?

We kunnen beginnen met:

- onszelf te erkennen = onze waarde aanvaarden

- onszelf te herkennen = ons maatschappelijk masker laten vallen

- goed te doen voor onszelf zodat we geen vervulling meer VERWACHTEN van de ander

- zorgen voor vreugde in je leven zodat je niks van de ander eist/verwacht

- eerst jezelf leren waarderen dan ben je dankbaar voor alles

 

We moeten er geen doekjes rondwinden. Als we hartepijn hebben komt het omdat ons innerlijke kind of onze diepste ik gekwetst is. Dan sluiten we ons af van onszelf omdat we niet meer willen voelen en als we niet meer willen voelen hebben we geen innerlijke raadgever meer.

De zo bekende vicieuze cirkel? Idd, want dan gaan we vervulling zoeken in de buitenwereld en komen we in het straatje van de VOOR-WAARDELIJKE liefde. We geven om te krijgen en wat je krijg je dan zeker? DE POPPEN AAN HET DANSEN ipv je hart aan het dansen.

Over de rekening maken van de ander heb ik natuurlijk zelf ook al veel mogen leren. :-0

 

Wat ik eruit geleerd heb is, dat ik door me met de ander bezig te houden ipv aandacht aan mezelf te schenken:

- ik gezwind 100% OVER mijn eigen grenzen ga

- je een ander toch nooit gelukkig kan maken als hij zichzelf niet aanvaard - dat als je jezelf zo wegcijfert je dat in essentie doet met de hoop/verwachting dat EINDELIJK iemand je graag zal zien of op waarde schatten.

....

 

Heb je ook iemand op wie je razend bent of die je het bloed van onder de nagels haalt , kijk dan of je uit je woede of wrevel kan stappen en geef jezelf dat wat je eigenlijk verwacht (eist) van de ander.

Tegenwind helpt je grenzen te verleggen.

 

Als ex-zeiler weet ik dat wij onder elke wind kunnen varen.

Je kan scherp aan de wind = maximaal profiteren van de wind en de maximum snelheid halen. Dat is wanneer je een zeilboot bijna helemaal tot tegen het water ziet hellen. Het zogenaamde op het scherp van de snede leven. Is echt wel de max.

Je kan ook de wind vanachter of half = dat is het zachtjes en harmonieus vooruit geblazen door de wind. Dat is wanneer het grote bolzeil (spinaker) de boot vooruit trekt.

Maar dan heb je tegenwind = dan zie je de zeilers opkruisen tegen de wind dwz dat zij zig-zag varen om zo toch wind in de zeilen te krijgen en vooruit te blijven gaan.

Is er storm dat verkleinen we gewoon onze zeilen of wordt een stormfok (is een kleiner storm zeiltje) opgetrokken.

 

Zo zie je maar je hoeft nooit in zak en as te zitten er is altijd een uitweg. Zo vormen we onszelf en onze kracht.

Je zou zo graag de dingen willen veranderen maar dat gaat niet.

 

Wat je wel kan doen is jezelf verwezenlijken. Als iets tegenslaat is het altijd omdat je iets doet vanuit je ratio. Je moet geld verdienen, je moet presteren, je wil blijven voor je team, je voelt je verantwoordelijk voor de ander ...... en dan draait alles vierkant.

 

Als je je ware zelf verwezenlijkt dwz je gevoel, passie en intuïtie volgen zal je nooit meer zin hebben om dingen te willen veranderen want alles zal goed voor je aanvoelen. Dingen gaan spontaan verlopen en het zal zijn alsof je leiding krijgt van de kosmos.

Ik ben bang, ik kan - ik durf niet

Ons denken kan een zegen of een vloek zijn.

Bij de vogels is het simpel, je wordt er gewoon, zonder pardon, uit het nest geduwd. Daar is geen tijd om te bedenken dat je bang zou kunnen zijn of dat je niet durft of het niet kunt.

Je kreeg vleugels wel gebruik ze PUNT..... geen maar

Bij de mensen lijkt het alsof angst aanjagen of afbreken de topsport is.

Eénmaal aan het vliegen is het zalig en bedenk je achteraf waar je in godsnaam bang voor was.

 

Wie (durft) mee te vliegen ? Jouw wereld ligt ALTIJD aan JOUW voeten.

Verlang je naar liefde, geef dan liefde.

 

Mensen stellen me vaak de vraag of ik denk dat ze nog de liefde van hun leven zullen tegenkomen.

Ik kan dan wel in de kaartjes kijken of voelen wat ik doorkrijg maar het beste antwoord dat ik eigenlijk kan geven is volgende:

1/ hoe meer uitdrukking je geeft aan liefde in je leven hoe meer liefde er vanzelf op je pad zal komen.

2/ hoe meer je jezelf graag ziet en aanvaard hoe meer kans dat DE liefde in je leven zal schitteren

 

Leuke oefening voor jullie: op een schaal van 1 - 10 hoeveel geef je jezelf voor eigenliefde? Als je tussen de 7 -10 zit heb je de kans om de ware op je levenspad aan te trekken.

 

1 je voelt je volledig alleen en afgescheiden,

2 je hebt geen vertrouwen in jezelf en relaties

3 je hebt er moeite mee jezelf te delen omdat je jezelf niet waardevol vind

4 je bent bang jezelf volledig te verliezen in een relatie

5 je bent bang je vrijheid op te geven want je laat nog teveel over je eigen grenzen gaan

6 je voelt je meer verantwoordelijk voor de ander dan voor jezelf

7 hier maak je contact met jezelf, inkeer

8 hier weet je dat versmelten de weg vrijmaakt naar verrijking

9 volmaakt evenwicht

10 meesterschap en 100% je ware zelf

Hoe wijs is het om steeds hetzelfde te doen en toch een ander resultaat te verwachten?

Je kent het verhaal wel van de ezel die zich steeds aan dezelfde steen stoot. Vind de mens het dan zo leuk om zichzelf steeds maar weer pijn te doen of is er meer aan de hand?

 

Er is meer aan de hand.

 

De pijnappelklier is gevuld met vloeibaar licht en microkristallen gemaakt van calciet. De mensen denken in patronen, en elk patroon heeft een bepaalde frequenties. Patronen gebaseerd op angst dragen een lage frequentie, terwijl patronen van liefde van een hogere frequentie zijn.

 

Gedachten kunnen worden opgepikt, opgeslagen en uitgezonden door kristallen, zoals de microkristallen in de pijnappelklier. Kristallen hebben ook een geheugen, (cfr PC's en hun grote opslag dankzij kristallen) waardoor ze gebruikt kunnen worden om denkpatronen in op te slaan. Op deze manier kan een angstig of liefdevol patroon worden opgeslagen op de ‘harde schijf’ van de hersenen die je aanmoedigen om het patroon te herhalen. Onze automatische piloot in actie.

 

Als je een ander resultaat wil is het van belang om bewust stil te staan bij wat je wil. Meer nog, bij wat je onderliggende BEHOEFTE is want velen verwarren dit. Wat je wil is niet altijd gelijk aan je behoefte. Ik geef een vb: je wil een vaste job. Wat is de achterliggende behoefte hier: je wil zekerheid. En waarom wil je zekerheid, omdat je vreugde wil in je leven?

 

Je kan nu de eerste de beste job aanpakken (tegen je zin) en het zal zoals gewoonlijk uitdraaien: onmogelijke baas, vervelende collega's, je onzeker voelen, weinig plezier en voldoening in je werk, te grote werkdruk..... en jij terug aan het eind van je latijn.

Het zou ook anders kunnen. Omdat je nu je echte behoefte kent, zou je jezelf kunnen bijscholen smile-emoticon je talenten versterken) of oefenen met je intuïtie. Want je talenten en je intuïtie zijn 2 zekerheden die je kan omzetten naar materiële zekerheid. En omdat je aan de slag gaat met facetten in jezelf ga je gegarandeerd vreugde aanboren en neerzetten in je leven.

 

En klaar is kees :-), een ander resultaat is geboren.

 

Isabelle Lambrecht

Er is maar zwart of wit !

 

Een voor mij zeer gewaagde uitspraak om neer te pennen. Ik ben er vaak op afgerekend geweest dat ik te hard, te zwart-wit was. Dan in een relatie gerold waarin dat thema weer aan bod kwam en "uit liefde" voor die man, mezelf verloren. Ik vond plots dat hij meer gelijk had dan ik, want inderdaad wie ben ik? Een deeltje van de waarheid en niet DE waarheid.

 

Ik begaf me dus letterlijk en figuurlijk in de grijze schermerzone. Het zijn de 4 ergste jaren van mijn leven geweest. Ik kon niks meer beslissen of kiezen want tja, wie was ik, om iets als goed of kwaad te betitelen.

Het waren misschien mijn rotste jaren maar nu ben ik er ontzettend dankbaar voor. Ze hebben me geleerd wat dualiteit werkelijk inhoud. Dualiteit staat voor keuzes maken, het staat voor de zwart-wit keuze tussen liefde of angst. De grijze schermzone bestaat uit zwart en is ook gevuld met angst want passief zijn is angstig. Niks doen is angst en gebrek aan geloof en vertrouwen. Die zogenaamde grijzen die zalven en sussen, die zitten ook in de zwarte zone want ze handelen uit angst voor de lieve vrede.

 

De aarde is een duaal concept dwz dat het uit 2 polen bestaat. De levende pool is alles die met liefde te maken heeft en de dode pool is alles die met angst (=niet-liefde) te maken heeft. Nu we dat weten, vereenvoudigd dat het leven al heel wat. De ontelbare gradaties zwart tot grijs behoren tot angst, enkel wit behoort tot het licht tot liefde.

 

Als we dit gegeven verder trekken, wil dat zeggen dat we altijd een keus hebben nl ja of nee. Oh, nu steigert je ego en wil me vertellen dat het soms/vaak met zijn rug tegen de muur staat en geen keus heeft, dat het slachtoffer is van de ander of van zijn omstandigheden!!

 

Hierop zag ik krachtig, nee dat klopt niet. Dat is dan maar hoe je het bekijkt. Een vriend vertelde me laatst uit een prachtig boek, het ging over de holocaust. Een jonge man zag er al zijn geliefden mishandelt en vermoord worden. Wel die man zal volgens jullie waarschijnlijk geen enkele keus gehad hebben, want ontsnappen zat er niet in. Toch vond die man een uitweg, een keuzemogelijkheid. Hij kon in haat vervallen of liefde voelen voor zijn vijand. Omdat hij niet nog meer slachtoffer wou zijn van die grove wandaden, koos hij ervoor geen slaaf van zijn haat te worden en zichzelf zo compleet te verliezen. Hij oefende zich in het zien van de levende kern van liefde die in elke mens is. Zo is die man ontsnapt uit zijn hel en is hij later bij de bevrijding levend en wel een nieuw leven begonnen.

 

Er is wit / liefde en zwart / angst. In de liefde zijn er geen gradaties, echte liefde is 100%, angst is er in de gradaties van 1 tot 99%. Wie dit concept snapt en aanvaard zal zijn leven veel eenvoudiger en doelgerichter kunnen maken.

Isabelle

Vervelende mensen zijn een hulp voor jou!

 

Hoeveel keer is het niet zo dat we boos zijn op iemand die we als vervelend ervaren. We wijzen dan naar die persoon en blijven in ons oordeel vastzitten over hem/haar.

 

Dat is volkomen logisch want als kind hebben we geleerd of liever gezegd ervaren, dat de buitenwereld los staat van onszelf. Dat die buitenwereld ons kan treffen en lastig maken.

= Dit was onze perceptie als kind, want als weerloos kind waren we afhankelijk van die buitenwereld.

 

Het gekke is dat we opgroeien, fysiek dan toch, maar dat we om de één of de andere reden emotioneel niet meegroeien. Fysiek zijn we groot geworden maar emotioneel zijn we nog steeds dat weerloze kind van weleer. Vanuit deze kinderlijke kijk is die buitenwereld een overweldigend en bedreigend gegeven.

 

Hoe kunnen we nu emotioneel volwassen worden?

 

Volwassen worden is je volledig potentieel tot wasdom brengen. Is begrijpen dat er een ontzettende kracht in jezelf woont, want anders zou je niet kunnen groeien. Je kan dus stellen dat volwassen worden niet meer is dan onwetendheid vervangen door kennis. Volwassen worden is ontdekken dat jij niet meer dat weerloze kind bent, maar een wezen met een 100% krachtig potentieel dat jij bewust inzet door de keuzes die je maakt in je leven.

 

Zolang we echter onze keuzes maken vanuit ons gekwetst en onwetend kind zijn, blijven we vastlopen. Je kent het wel hé, de fameuze balk in eigen oog. Nu het leven heeft daar iets op gevonden. De buitenwereld die zich in je kindertijd als ontkrachter presenteerde, ontpopt zich nu als spiegel. Dat bedoelt men met het gezegde: " je uiterlijke wereld is een spiegel van je innerlijke wereld". Door de balk in eigen oog zien we niet waar we onszelf in onze kindertijd hebben laten ontkrachten, welk stukje van onszelf dat we zwart gemaakt hebben. Daarom heeft iedere mens en elke situatie in ons leven een spiegel functie.

 

Vandaar de stelling dat een vervelend iemand een geschenk is. Die persoon triggert namelijk een schaduwzijde van jezelf, opdat je hiervan bewust kan worden.

 

Ik geef een voorbeeld. Ik kreeg volgende vraag voorgelegd in mijn fbgroep. Mijn kennis wou lid worden van een andere groep op facebook. De beheerder van die groep vroeg naar haar motivatie, omdat uit haar profiel niet bleek waarom juist ze voor die groep koos. Hierop vroeg mijn kennis naar de mening van onze groep. Haar stelling was amaai mijn hele verhaal noteren en dit gewoon om lid te worden, mooi niet voor mij. Wat is jullie mening?

Hierop kwamen natuurlijk heel wat commentaren, want dat is koren op de molen van het menselijke ego. Maar de essentie werd niet geraakt. Ik heb toen de vraag gesteld waarom mijn kennis zo steigerde. En ik kreeg als antwoord:" Denk het feit me te moeten verantwoorden om erbij te mogen, jep jep nen trigger".

 

Zie je hoe je het ongenoegen kan ompolen naar extra kracht als je inzicht krijgt in wat er je gespiegeld wordt? Zij kon uit haar ongenoegen stappen omdat ze snapte WAAROM het haar triggerde, waarom ze zich aangevallen voelde of gekwetst. Zij worstelt idd met afwijzing, zich niet goed genoeg voelen.

 

Je kwetsing als kind bepaalt nu voor een groot deel je KIJK op het leven. De vraag van die beheerster kan op verschillende manieren bekeken worden:

- een als ter verantwoording roepen

- zichzelf en de groep belangrijker maken dan het is (wie denkt ze wel dat ze is) -.echte nieuwsgierigheid en betrokkenheid

- beweging willen in de groep

 

CONCLUSIE die vervelend beheerder was spiegel waardoor mijn kennis het geschenk aangereikt kreeg van een nieuw inzicht nl dat zij nog worstelt met het idee niet waardevol te zijn en daardoor snel het idee heeft ergens bij te horen.

 

Isabelle Lambrecht

Waar steek jij je energie in?

 

Ik las een tijdje terug een mooie uitspraak:

 

“Sommige mensen bereiken de hoogste top van de ladder , en ontdekken dan dat die tegen de verkeerde muur staat .”

 

 

We kunnen soms zo gedreven bezig zijn met een bepaald idee of het najagen van een bepaald doel dat we vele wegwijzers onderweg niet opmerken. Hoeveel mensen ken je niet die hun doel bereiken en overvallen worden door een gevoel van leegte. Die zich afvragen waar het gevoel van voldoening blijft.

 

Het is belangrijk om op regelmatige basis bij jezelf te rade te gaan, je af te vragen: ” wat wil ik nu”. Dit omdat er een belangrijke stelregel is waar nog te weinig rekening mee gehouden wordt: nl de enige constante is de constante verandering. Dat houdt ondermeer in dat jij niet meer dezelfde persoon bent als een seconde geleden. Noch ben je meer dezelfde persoon als weken, maanden of jaren geleden. En toch blijven mensen zo lang vastzitten in een bepaald idee. Ze voelen wel dat het niet echt meer hun ding is maar het is zo vertrouwd en ze zijn er al zo lang mee bezig dus beulen ze lekker verder op hetzelfde stramien. Dat dingen moeizaam gaan dat vinden de mensen normaal want het leven is moeilijk en lastig. Dit idee wordt ons toch gegeven.

 

En dan komt het moment dat je ontdekt dat je je ladder tegen de verkeerde muur staat. De muur die je probeerde te beklimmen naar een beter leven, naar meer overvloed, ….In deze meestal totale ontreddering ontdekken velen een opening naar een ander leven, dat soepel en rustig kan verlopen als je je buikgevoel volgt.

 

Daarom is het zo belangrijk om regelmatig bij jezelf af te toetsen of je huidige weg wel aansluit bij je groei, bij wie je nu bent. Durf los te laten en durf van richting te veranderen. Soms blijkt de langste weg uiteindelijk de kortste te zijn.

 

Checkpuntjes

- sta regelmatig stil bij wat je doet. Bevraag jezelf: doe je het omdat je het moet of omdat het echt je ding is

- wees niet bang om anderen keuzes te maken of te herevalueren want je bent niet meer wie je was

als je iets doet, doet je het dan voor jezelf of voor een ander?

- Als mens streven we naar resultaten terwijl die het minst belangrijk zijn, het belangrijkste is dat je beleeft, ervaart en bijstuurt. Laat oude doelen of resultaten los en groei mee door nieuwe doelen te durven stellen. Trap niet in de valkuil van het ego dat je met de volgende smoes op de schouder tikt:” maar je hebt er nu al zoveel tijd ingestoken”. Tja tijd steken in de foute weg is verloren tijd.

Enkel jij kan richting geven aan jou leven MAAR......

 

Idd een grote maar. Dit kan je maar - op voorwaarde - dat jij volledig jezelf bent.

 

Bij al mijn klanten is dit een groot probleem. Ze willen wel vooruit maar wat blijkt: ze zijn bang de ander schade te berokken, ze willen perfect zijn, ze willen het "juiste" doen, ze willen er zijn voor iedereen, cijferen zichzelf weg .....

 

En als ik dan de vraag stel: "wie ben jij, wat wil jij, wat voel jij? " Dan wordt het plots muisstil...... Het blijft stil en dan een schuchter : " ik weet het eigenlijk niet of als ze al iets weten dan is het dat ze raar zijn of een buitenbeentje."

 

De grootste knelpunten zitten meestal in de 3de chakra zonnevlecht, het wie jij bent. Je recht om te handelen, doelgerichtheid, durf, het thema macht/onmacht, het vermogen keuzes te maken en grenzen te stellen. hoe je over jezelf denkt, zelfbeeld. Dit is meestal gekoppeld aan de 5de chakra keel, waar je de verantwoordelijkheid neemt VOOR je eigen wensen/noden en gevoelens en waar je zelfexpressie zetelt.

 

Als je jezelf niet bent, als je leeft volgens de normen van je ouders en de maatschappij hoe wil je dan in godsnaam zelf kunnen voelen, zelf kunnen keuzes maken en zelf iets neerzetten in de buitenwereld?

 

Duw gerust de heilige huisjes omver en stap je eigen huisje binnen. Hou het netjes door er enkel jouw eigen gedachten toe te laten en hou het licht door er enkel je eigen gevoelens toe te laten.

 

Je kan maar je leven beleven als je jezelf bent, zelf je keuzes maakt en goed luistert naar je eigen gevoel. Je hebt geen bevestiging nodig van buitenaf en al zeker geen testen die je in een bepaald hoekje vastpinnen.

 

Geniet van de ontdekkingstocht van jezelf !!!

 

Isabelle

 

ps eigenwijs zijn ! = volgen van je eigen wijsheid

Angst om te leven

 

Iemand schreef me: Isabelle, ik ben erg bang dingen die ik liefheb te verliezen. Mijn kindje bijvoorbeeld. Heel vervelend...En de tijd, de tijd beangstigd mij een beetje. Zoontje is nu 14 maanden en het vliegt gewoon voorbij.

Het is ongelooflijk hoeveel tijd mensen VERSPILLEN met het bang zijn voor verlies. Hoe meer ze bang zijn voor verlies, hoe meer ze het gevoel hebben dat het leven hen als water door de vingers glipt. Angst zorgt voor onmacht en bij onmacht heb je idd het gevoel geen vat meer te hebben. Je bent dan als het ware, constant aan het watertrappelen om niet te verdrinken

Het moment dat je stilstaat bij wat je hebt en geniet van wat je hebt, is het precies alsof je de tijd oprekt. Het leven voedt je dan.

Als die dame al 14 maanden bang is om haar haar kind te verliezen heeft ze al veel tijd verloren om te genieten van haar kind. Het is tijd om dichter te komen bij wat je wilt en hebt in plaats van bij wat je zou kunnen ontbreken.